സ്വാമിയേ….ശരണമയ്യപ്പാ…..

ശബരിമലയിലേയ്ക്കുള്ള ഓരോ തീർത്ഥാടനവും ദിവ്യമായ ഒരു നിർവൃതിയുടെ ഓർമ്മകൾ നമ്മിൽ അവശേഷിപ്പിയ്ക്കാറുണ്ട്….
കാലമെത്ര കഴിഞ്ഞാലും അത് ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ അങ്ങിനെ തങ്ങി നിൽക്കും……. അലക്കിയുണക്കി ഭദ്രമാക്കി പൂജാമുറിയിൽ സൂക്ഷിച്ച ഇരുമുടിയിൽ, തോൾ സഞ്ചിയിൽ….ഒക്കെ ഇപ്പോഴും തങ്ങിനിൽക്കുന്ന നെയ്മണം പോലെ…. കർപ്പൂര ഗന്ധം പോലെ….

മനസ്സിൽ ഉരുക്കി നിറച്ച ഭക്തിയുടെ നറുനെയ്യുമായി കാടും മേടും താണ്ടി, കല്ലും മുള്ളും ചവിട്ടി കലിയുഗവരദന്റെ തിരുമുറ്റത്തെത്തിയപ്പോൾ അങ്ങ് പൊന്നു പതിനെട്ടാം പടിയ്ക്കും മുകളിൽ തങ്കലിപികളിൽക്കുറിച്ച ആ വാക്യം “തത്വമസി” , നീ തേടി വന്നതെന്തോ അത് നീതന്നെയാകുന്നു…. നീ നിന്നിലേയ്ക്കു നോക്കുക,
നിന്റെ ഉള്ളിൽത്തന്നെയാണ് ഞാൻ കുടികൊള്ളുന്നത്…. അതെ നീതന്നെയാകുന്നു ഞാൻ ,ഞാൻ തന്നെയാകുന്നു നീ. ഭക്തൻ തന്നെ ഭഗവാനാകുന്ന …..ഭഗവാൻ സ്വയം ഭക്തനു തുല്യനാകുന്ന അനുപമമായ അവസ്ഥ….. മറ്റെവിടെയാണ് നമുക്ക് കാണാനാവുക?…….അനുഭവിച്ചറിയാനാവുക?…..

ഓരോ ഭക്തനും സ്വന്തം കൈകളാൽ നിറച്ച് നെഞ്ചോടു ചേർത്ത് ഇരുമുടിക്കെട്ടിലിറക്കി തന്റെ ജീവന്റെ ജീവനായി കാത്ത് നാടും നഗരവും കാനനവിഥികളും താണ്ടി തിരുസന്നിധിയിലെത്തി നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന മനസ്സോടെ….. ഇടറുന്നകണ്ഠത്തോടെ ശരണം വിളിച്ച്……ശ്രീകോവിൽ നടയിലേക്ക് സമർപ്പിയ്ക്കുന്ന ആ നറുനെയ്യ് ഭഗവത് വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നത് കൺകുളിരെ കണ്ടു നിൽക്കുന്ന ഭക്തമനസ്സിന്റെ ആ അനുഭൂതി മറ്റെവിടെയാണ് നമുക്ക് അനുഭവിച്ചറിയാനാവുക?……

മണ്ഡലകാലമായാൽ എല്ലാ വഴികളും ശരണവഴികളാകുന്നു…… നാടിന്റെ നാനാഭാഗത്തു നിന്നും ഒഴുകി വന്ന് ഒന്നു ചേരുന്ന ഭക്തജന സാഗരം….. അതിലോരോ ജലകണം മാത്രം നാമോരോരുത്തരും. എങ്കിലും….. അവിടെ ദർശനം നടത്തുന്ന ഓരോ ഭക്തനും ഇടനെഞ്ചിൽ കൈവച്ച് ഒരു കാര്യം സമ്മതിയ്ക്കും…… എത്രയൊക്കെതിരക്കുണ്ടായിരുന്നിട്ടും ആ ശ്രീകോവിലിനു മുൻപിലെത്തുമ്പോൾ എല്ലാം മാറി…. എത്രസുഖകരമായ ദർശനമായിരുന്നു….കണ്ണും മനസ്സും നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി….
അതെ ഈ തിരുനടയിലെത്തുന്ന ജനകോടികളിൽ ഓരോ ഭക്തനും…… ഓരോഭക്തനും കണ്ണു നിറയെ, മനവും കരളും കുളിർക്കെ ദർശനമേകുന്ന കലിയുഗവരദനാണയ്യപ്പൻ…. ഭക്തവത്സലനാണയ്യപ്പൻ………

ആ ദർശന നിർവൃതിയിൽ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പും മനസ്സും ശരീരവും കോരിത്തരിയ്ക്കും….. പറയാൻ കാത്തു വച്ച പരിഭവങ്ങളത്രയും….വേദന ….. എല്ലാം….. എല്ലാമെല്ലാം….ഒരു നിമിഷം മറന്നു പോകും. ഒന്നും ചോദിക്കാനാവില്ല…..ഒന്നും പറയാനും.
കണ്ണടച്ചാലും കണ്ണിൽ നിന്നു മറയില്ല ആ രൂപം….. മനസ്സിൽ നിന്നു മായില്ല ആ പുണ്യദർശന സായൂജ്യനിമിഷം….ഒക്കെക്കഴിഞ്ഞ് മലയിറങ്ങുന്ന ഭക്തന്റെ മനസ്സിൽ ഒരൊറ്റ പ്രാർത്ഥന മാത്രമാവും ഉണ്ടാവുക….
ഇനിയും…… ഇനിയുമിനിയും ഇവിടേയ്ക്കെത്താനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാകണേ എന്നുമാത്രം…..

അതെ….ഈ മണ്ഡലകാലം നമുക്ക്, ശബരിമലയിലേയ്ക്ക് നാം കഴിഞ്ഞകാലങ്ങളിൽ നടത്തിയ ഓരോ തീർത്ഥാടനവും നമുക്കേകിയ നിർവൃതിയുടെ ദിവ്യമായ ഓർമ്മകളിൽ മുഴുകി കഴിയാം…..
ആ പ്രാർത്ഥനയുമായി നമുക്ക് അടുത്ത മണ്ഡലകാലത്തിനായി കാത്തിരിയ്ക്കാം…..
….സ്വാമിയേ….ശരണമയ്യപ്പാ…..
🙏 🙏 🙏

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s